Wek mijn zachtheid weer
Dag 34 zaterdag 28 maart
De zaadjes van de Ipomea
Maart betekent voor mij tijd om te zaaien.
Ik haal mijn zaden, velen vorig jaar geoogst, al in januari uit de koele ruimte en bekijk de namen op de zakjes en doosjes om te bepalen wat de juiste tijd en plek is om ze te zaaien.
Pietepeuterige kleine donkere zaadjes, dikkere onbeleefd meer plaats innemende zaden.
Maar ook de zwarte balletjes zaden die zo graag uit mijn hand op de grond springen en zich verstoppen door weg te rollen en me later in het seizoen te verrassen.
Deze Morning Glory zaadjes zaai ik al sinds vanaf mijn studententijd.
Want wat een prachtige verrassingen geeft deze eenjarige plant toch elk jaar weer.
Na het voorzaaien in de kas en daarna opgepot buiten in ons koffiehoekje op het oosten geplaatst, verrichten de eerste zonnestralen elke dag hun toverkracht.
Want de Ipomea ontvouwt elke dag een bloem uit één van de vele knoppen in haar bladoksels.
Elke ochtend weer kan ik niet geloven dat er zoiets moois, teers en zachts bestaat wat uit een klein, keihard zaadbolletje kan groeien.
Ik vond er een mooi gedicht bij wat geschreven is door Royston Nella
As I gaze out of my window I see
each new morning a fresh bloom greeting me.
With its purple trumpets clarion call
Proclaiming joy and peace to one and all.
There displayed in glorious pristine splendour
it filled my spirit with joy and wonder,
and just as the new day was beginning,
my soul would burst out with praise and singing.
Following the sun’s path across the sky
reflecting sunlight as the day went by,
though with the setting sun it faded away
a new one was born the following day.
Its short life may have passed by me unseen
and so different my day would have been,
but I’m so glad to say that I do enjoy
each Morning Glory miracle of joy.
New every morning is God’s love to me
In His creation His beauty I see.
Each flower that opens and bird on the wing
Tell of His glory and His praises sing.
Ik hoop dat iedereen van het voorjaar kan genieten.
Bijdrage van Suzanne Hillen