Elke twee maanden wordt voor Kerknieuws iemand geïnterviewd die op de een of andere manier betrokken is bij de Nederlandse Kerk. Dit keer een bijzondere editie waarin Saskia Verweij wordt geïnterviewd omdat ze 25 jaar in dienst is van de Nederlandse Kerk.
Veel mensen kennen jou, want als je de Nederlandse Kerk belt, is er een grote kans jouw stem te horen. Maar wie zit er achter die stem? De eerste vraag om daarachter te komen is: Waar kom je vandaan en hoe ben je in Londen terecht gekomen?
Ik ben in Amsterdam geboren, maar opgegroeid in Haarlem. Al vanaf 1972 kom ik naar Londen. In 1985 ging ik een tijdje bij vrienden van onze familie in Kennington wonen. Wat als grapje begon, duurt nu al 41 jaar. Maar veel leuker is te horen hoe ik bij de kerk ben gekomen. Eén van mijn vriendinnen sprak een Nederlandse dame in de lokale Tesco (Elephant & Castle) die ze aan mij voorstelde. Dit was Annemieke waar ik vanaf dat moment af en toe mee afsprak. Annemieke was als au pair bij de kerk betrokken geweest, ging met haar zonen naar de moeder & baby groep en ontving het Kerknieuws. Toen de advertentie voor een administratief medewerker erin stond, vond ze dat iets voor mij. Ik heb een paar dagen getwijfeld en uiteindelijk, na een gesprek met Monique Parker, gesolliciteerd. Dat is nu meer dan 25 jaar geleden.
Je bent nu al 25 jaar bij de kerk werkzaam en kent de organisatie als geen ander. Wanneer mensen je naar de Nederlandse Kerk vragen, wat vertel je dan over deze bijzondere werkplek?
Engelsen vinden het interessant te horen dat er al 475 jaar een Nederlandse kerk in de City is. De locatie en de geschiedenis zijn natuurlijk bijzonder en ik ben best trots dat het al 25 jaar mijn werkplek is. Bijna dagelijks vertel ik iets over de geschiedenis van de kerk, als er mensen aanbellen, maar ook als er iemand mij vraagt wat ik voor werk doe. Nederlanders wijs ik op het bestaan en vertel ik over de vele dingen die er in en rond de kerk gebeuren. Het kan best eenzaam zijn in deze grote stad.
Binnen de kerk doe je allerlei taken, je bent betrokken bij de administratie, bent voor veel mensen een vraagbaak, doet bezoekwerk, en bent werkzaam voor de diaconie waarbij je bijvoorbeeld heel veel Nederlanders aan EU Settled Status hebt geholpen? Wat vind je het leukste aan je werk?
Mijn baan is zo afwisselend dat geen dag of week hetzelfde is. Ik ben door Henk ten Napel bij de bezoekgroep gekomen en later ook de diaconie. Daar heb ik veel mensen door leren kennen. Ook ben ik op een gegeven moment de Cirkel gaan helpen met het organiseren van hun uitstapjes. Langzamerhand kwamen er steeds taken bij zoals de registratie van huwelijken, de alcohol schenkvergunning, contacten met Neerlandia en het KWF. Toen we na Brexit nieuwe verblijfsvergunningen moesten aanvragen, was het bijna vanzelfsprekend dat ik, de mensen die het nodig hadden, ging helpen. Het kerkenwerk doe ik met plezier, alle verschillende dominees door de jaren, de gastpredikanten, de wekelijkse Zoom, de normale kantoortaken en de contacten. Door de jaren heen is er veel veranderd. Door meer verhuur en activiteiten is het doordeweeks een stuk gezelliger geworden in de kerk. Ik wil niet zeggen dat ik mijn eigen baan gecreëerd heb, maar mijn baan ziet er nu wel heel anders uit dan vijfentwintig jaar geleden.
Je hebt heel wat meegemaakt hier in Austin Friars, veel predikanten zien gaan en komen en ongelofelijk veel evenementen en activiteiten de revue zien passeren. Wat zou je nog een keer willen meemaken/terugzien of is er iets waar je van hoopt dat de kerk het nog eens op gaat pakken?
De kerk verandert steeds en dat is ook heel goed. Ik heb hele leuke uitstapjes en activiteiten met verschillende groepen meegemaakt zoals de Cirkel, de bezoekgroep en ook de moeder en babygroep, de NCL-lunches en de grote kerstfeesten. Het samenwerken met de verschillende dominees die allemaal anders waren en hun eigen kwaliteiten hadden. Wat ik me wel realiseer is dat wat in 2001 gezellig en leuk was, tegenwoordig niet altijd meer werkt. Ik denk dat we vooral moeten meegaan met de tijd en ervoor zorgen dat deze plek voor Nederlanders over 475 jaar nog steeds gebruikt wordt en bestaat. Wat ik nog altijd graag een keer wilde, was naar Norwich gaan om de dienst daar mee te maken. Het was één van mijn eerste taken om dit te organiseren, dus het werd weleens tijd om zelf te gaan. Dankzij een lift van Martine Boesveld heb ik de dienst op zondag 17 mei meegemaakt met een heerlijke ‘Afternoon Tea’ achteraf. Ondanks een lange reis een zeer geslaagd uitje!
Saskia Verweij werd geϊnterviewd door Bertjan van de Lagemaat