‘De zachte krachten zullen zeker winnen’
Waar haal je het vandaan om in deze wereld vol van onrust aan dit geloof vast te houden? Henriëtte Roland Holst schrijft een mooie belijdenis in het gedicht met deze titel. (dat op de voorpagina wordt besproken. red.)
Wat we in de huidige wereld meemaken, maakt het vaak niet gemakkelijk om aan dit geloof vast te houden. We zien onvoorstelbaar geweld, door sommigen ook nog gelegitimeerd met Bijbelse getuigenissen. Het geweld kost talloze mensenlevens. Het tast de schepping aan. Een kleine groep spelers heeft de touwtjes in handen en profiteert zelfs van de strijd. Wat is in die wereld een dichtregel over zachte krachten?
Bij mijzelf heb ik in de loop der jaren ontdekt hoe dat geloof in zachte krachten me inderdaad draagt. Niet zomaar, in de oppervlakkige uitleg, dat wij snelle resultaten zullen zien. Jezus zelf bekocht zijn geloof in Gods liefde met geseling, een doornenkroon en het kruis. Wel zo dat ik mijn ziel kan blijven verbinden aan een toon van hoop, aan zachtheid, aan het zoeken naar begrip, aan liefde. Wel zo dat de stem van het vertrouwen altijd dieper klinkt in mij dan die van het wantrouwen, hoezeer ik ook weet dat ‘oppassen’ soms gerechtvaardigd is.
In mijn werk voor de Wereldraad van Kerken werk ik veel met ‘de drie via’s’: positiva, negativa, transformativa. Ga op zoek naar de ander en probeer elkaar te verstaan in het goede dat er te vieren valt en in de pijn die leeft. Dat hélpt om aan nood en onrecht voorbij te komen. Ik ben dankbaar voor het vele dat me in het werk als predikant geschonken is. In internationale ontmoetingen, maar ook in het alledaagse pastoraat. In Sri Lanka ontmoette ik Tamils die hard gestreden hebben en nog altijd de (fysieke en mentale) littekens met zich meedragen. In de kerk die ik bezocht werd ruimte geboden voor gesprek en werkten zij aan de ‘healing of memories’. Ik ervoer in die gesprekken hoe iets van de zachtheid langzaam weer ontwaakte, na jaren van een gepantserd leven. Vergelijkbare ervaringen deed ik op in Colombia, in Nigeria, in Zuid-Afrika. En momenteel, nu ik weer ‘gewoon’ als gemeentepredikant werk, in mijn Zeeuwse gemeente Oost-Souburg.
Ieder moment waarop de zachtheid èn de kracht van mensen terug bovenkomt, na een dal van diepe duisternis, ervaar ik als een teken. Nóóit als een bewijs. Gods liefde valt niet te bewijzen. In Gods liefde kun je geloven. En dan kán ik niet anders dan me aansluiten bij de belijdenis van Henriëtte Roland Holst, dat de zachte krachten zeker zullen winnen.
Ds. Karin van den Broeke, consulent Nederlandse Kerk Londen